Hatıran Yeter

Yaşanmış bir hayat hikayesi. Tozlu Yıllar kitabının 2. serisi…
Bazı vedalar, insanı diri diri toprağa gömer. Pelin bir veda tattı, ömür boyu boğazına bir yumruk
yüreğine sızı yerleştirdi. Tek başına iyileşemezdi.

Her şeyin başlangıcı kabullenmekti. İçinde yarım kalmış bir hikayenin üzüntüsü vardı.
Mecbur bırakıldığı bir vazgeçiş. Çocukca bir küsme değildi bu, dünyaya sırtını dönmüştü.
İstanbul'da yıllarca verdiği mücadele,emek verilmiş bir hayat. Sonrasında Yitirdikleri,
dönülmez yolda bıraktıkları ve geri dönmeyeceğini bildiği sevdikleri.

Pelin bir sabah uyandığında artık kaybetme korkusu kalmamış, içi hissizleşmiş.
işte o gün… Yeni hayatının yeni ilk günü.

Adı bazen arkadaş olur, bazen dost. Bazen bir adı bile olmaz. En kötü zamanlarında senin yanında olan
seni gülümseten biri olur hayatında, candan öte. Yanlız değilsindir.

Pelin İstanbul Silivri'de bir hayvan çiftliğinde yeni tanıştığı dostu 2 aylık yavru Köpeği
Köpükle tanıştı. Karavanıyla birlikte Ayvalık'a yola çıktılar. Yıllarca karavanda, bir kamp 
alanında neler yaşayacaklar nereye kadar yol alacaklar. Köpeğine sığınarak, hiç bir şey olmamış
gibi hayatına ne kadar devam edebilecekti. Üzüntüsünü, tuttuğu yasını, yorgunluğunu bir Köpeğin
sevgisi ne kadar örtecekti.

Okuyacağınız bu hikaye sizi bazen güldürecek, bazen hüzünlendirecek ve düşündürecek. Etkisinde 
kalacağınız bu hikaye belki de size kendi hayatınızda başrol olup, hayatınızı  değiştirmek için 
insanlara bel bağlamamanın en iyi örneğini gösterecek.

KÖPÜK!..Can yoldaşım, en mutlu zamanlarımın ortağı, en kötü günlerimin sırdaşı, korkuyla uyandığım gecelerde cesaret aldığım sığınağım.
Hayatıma girdiğin için, bana güzel anılar bıraktığın için ve beni sevdiğin için çok teşekkür ederim.